Με 4+1 ξένες η Volleyleague Γυναικών από του χρόνου
Ο πρόεδρος της ΕΟΠΕ, Γιώργος Καραμπέτσος, βρέθηκε στην προπόνηση της Εθνικής Γυναικών στη Λάρισα για να απευθύνει χαιρετισμό στις διεθνείς αθλήτριες. Εκεί τις ενημέρωσε ότι είναι πολύ πιθανό το νέο πρωτάθλημα να διεξάγεται με το μοντέλο "4+1 ξένων αθλητριών". Συγκεκριμένα, οι ομάδες θα μπορούν να έχουν πέντε ξένες στην αποστολή, όμως θα αγωνίζονται ταυτόχρονα έως τέσσερις, με μία να βρίσκεται στον πάγκο και να χρησιμοποιείται μόνο ως αλλαγή αντί άλλης ξένης παίκτριας.
Ο ίδιος είπε πως το μέτρο αυτό γίνεται και για να αποφευχθούν προσφυγές στο CAS, που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στο να καταργηθούν όλοι οι περιορισμοί και να επιτρέπεται να παίζουν όσες κοινοτικές αθλήτριες θέλουν οι ομάδες, χωρίς όριο. Από την πλευρά τους, οι αθλήτριες επανέλαβαν για ακόμη μία φορά πως το βασικό τους αίτημα παραμένει η θεσμοθέτηση ενός πραγματικά επαγγελματικού πρωταθλήματος, με κατοχύρωση των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων τους
Η συζήτηση γύρω από την αύξηση των ξένων δεν προκύπτει σε ένα άθλημα που στερείται ταλέντου ή βάθους, το αντίθετο. Το ελληνικό βόλεϊ γυναικών διαθέτει τεράστια δεξαμενή αθλητριών, με 28.712 ενεργά δελτία γυναικών, αριθμό που αποτυπώνει ξεκάθαρα τη δυναμική και την ανάπτυξη του αθλήματος στη χώρα. Οι Ελληνίδες αθλήτριες όχι μόνο υπάρχουν, αλλά πολλές φορές περισσεύουν.
Κι όμως, την ώρα που το άθλημα παράγει συνεχώς νέες αθλήτριες υψηλού επιπέδου, η προτεραιότητα φαίνεται να μετατοπίζεται προς την ενίσχυση των ρόστερ με περισσότερες αλλοδαπές παίκτριες. Όχι προς τη θεσμική θωράκιση του ίδιου του πρωταθλήματος.
Γιατί το ελληνικό βόλεϊ γυναικών εξακολουθεί να μην είναι επαγγελματικό;
Ένα πρωτάθλημα με γεμάτα γήπεδα, υψηλό αγωνιστικό επίπεδο, ευρωπαϊκές διακρίσεις και συμβόλαια που σε αρκετές περιπτώσεις είναι αντίστοιχα ή και μεγαλύτερα από εκείνα του βόλεϊ ανδρών, συνεχίζει να λειτουργεί χωρίς επαγγελματικό καθεστώς. Οι αθλήτριες προπονούνται καθημερινά ως επαγγελματίες, ζουν με τις απαιτήσεις του πρωταθλητισμού, εκπροσωπούν συλλόγους και εθνική ομάδα στο υψηλότερο επίπεδο, αλλά θεσμικά αντιμετωπίζονται ακόμη ως ερασιτέχνες.
Και ενώ το άθλημα χρειάζεται δομές, επαγγελματική κατοχύρωση και ουσιαστική προστασία των αθλητριών, υπάρχουν ακόμη βασικά ζητήματα που παραμένουν ανοιχτά. Οι αθλήτριες, ακόμη και όταν αγωνίζονται το καλοκαίρι με το εθνόσημο, παραμένουν ανασφάλιστες. Εκπροσωπούν τη χώρα, καταπονούν το σώμα τους στο υψηλότερο επίπεδο και την ίδια στιγμή δεν διαθέτουν ούτε τα στοιχειώδη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα που θα έπρεπε να θεωρούνται αυτονόητα. Βάζοντας σε κίνδυνο όχι μόνο την υγεία τους, αλλά και την ίδια την επαγγελματική τους πορεία, αφού σε περίπτωση τραυματισμού μπορεί να βρεθούν πλήρως εκτεθειμένες και χωρίς καμία ουσιαστική κάλυψη.
Αυτή είναι η πραγματική ανάγκη του αθλήματος. Όχι η αύξηση των ξένων.
Γιατί σε ένα πρωτάθλημα όπου ήδη υπάρχουν Ελληνίδες διεθνείς και ανερχόμενα ταλέντα που παλεύουν να βρουν χρόνο και χώρο συμμετοχής, ποιο θα είναι το επόμενο βήμα; Να αναγκαστούν να φύγουν στο εξωτερικό για να αγωνιστούν; Να ξενιτευτούν αθλήτριες που έχουν εκπαιδευτεί και εξελιχθεί μέσα στο ελληνικό σύστημα; Και ακόμη πιο σημαντικό, τι μήνυμα στέλνεται στα νέα κορίτσια που ξεκινούν τώρα το άθλημα;
Ποιο θα είναι το κίνητρο για μία νεαρή αθλήτρια να συνεχίσει να επενδύει χρόνια δουλειάς και θυσιών όταν βλέπει πως, όσο καλή κι αν γίνει, το ταβάνι της θα είναι ένας πάγκος πίσω από μία ξένη αθλήτρια ή μια κατηγορία χαμηλότερη από το επίπεδο και το ταλέντο της; Πώς προστατεύει έτσι το ελληνικό βόλεϊ τις αθλήτριές του; Και ποια ακριβώς ανάγκη εξυπηρετείται όταν οι ίδιες οι Ελληνίδες παίκτριες περιορίζονται μέσα στο δικό τους πρωτάθλημα;
Τα μεγάλα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα ακολουθούν διαφορετική λογική. Η βάση των ομάδων τους χτίζεται πάνω στις γηγενείς αθλήτριες και στις αθλήτριες που αποτελούν επένδυση για το μέλλον του ίδιου του αθλήματος στη χώρα τους. Οι ξένες παίκτριες λειτουργούν συμπληρωματικά, όχι εις βάρος της ανάπτυξης των εγχώριων αθλητριών.
Στην Ελλάδα, όμως, η συζήτηση μοιάζει να ξεκινά από την ανάποδη πλευρά.
Το ελληνικό βόλεϊ γυναικών δεν έχει ανάγκη να αποδείξει την αξία του, την έχει ήδη αποδείξει μέσα στα γήπεδα. Αυτό που χρειάζεται πλέον είναι να αντιμετωπιστεί με τη σοβαρότητα που του αναλογεί.
Η προτεραιότητα δεν μπορεί να είναι οι περισσότερες ξένες. Η προτεραιότητα πρέπει να είναι ένα πραγματικά επαγγελματικό πρωτάθλημα, που θα προστατεύει τις αθλήτριες, θα επενδύει στις Ελληνίδες παίκτριες και θα δίνει προοπτική στις επόμενες γενιές.
Πηγή: gazzetta.gr
Σχόλια